จงเหาะได้ดังใจปอง
ย้อนกลับไปเมื่อศตวรรษก่อน… โลกการบินเปิดโอกาสให้มนุษย์เหาะเหินเดินอากาศไปกับพาหนะได้เป็นครั้งแรก เปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งความหวัง ความเหนือระดับ และเป็นหมุดหมายแห่งยุคสมัย กระแสความตื่นตัวดังกล่าว สร้างปฏิกิริยาให้รัฐบาลแต่ละชาติต่างแข่งขันกันระดมมันสมอง ดึงนักประดิษฐ์ นักนวัตกรรม ตลอดจนนักวิทยาศาสตร์ มาร่วมกันพัฒนาเทคโนโลยีการบิน เพื่อประโยชน์ทางพลเรือนและทางการทหาร
เรือเหาะมีโครง ยุทธพาหนะและยานบินขนส่งลำเลียงประเภทหนึ่ง คือตัวอย่างของความก้าวหน้าที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะเรือเหาะตระกูลเซ็พเพอลีนที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ซึ่งถูกคิดค้นโดยบุคคลสำ คัญชาวเยอรมันอย่าง “นายพลเซ็พเพอลีน”.
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน (Ferdinand von Zeppelin)ผู้ประดิษฐ์เรือเหาะคนแรก เกิดในตระกูลขุนนาง เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ.1838 มีบิดาเป็นเสนาบดีประจำแคว้นแกรนด์ดัชชี บาเดิน (Grand Duchy of Baden) กับมารดาชาวฝรั่งเศสในเยาว์วัย เซ็พเพอลีนได้รับการศึกษาจากครูส่วนตัวที่ถูกว่าจ้างมาสอนในคฤหาสน์ร่วมกับพี่น้อง
ก่อนเริ่มชีวิตราชการ (ค.ศ.1853) เขาได้เข้าศึกษาต่อโพลีเทคนิคในเมืองชตุทการ์ท (Stuttgart) แล้วจึงสมัครเป็นนักเรียนนายร้อยประจำโรงเรียนทหารพร้อมบรรจุเป็นนายทหารประจำกองทัพเวือร์ทเทิมแบร์ค
5 ปีต่อมา ขณะดำ รงยศร้อยโท เซ็พเพอลีนจึงได้รับอนุญาตให้ศึกษาต่อเฉพาะทางด้านวิทยาศาสตร์วิศวกรรมศาสตร์และเคมี ณ มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน (Tübingen University) แต่ด้วยการปะทุของสงครามออสเตรีย-ซาร์ดิเนีย เขาจึงถูกเรียกตัวให้ไปประจำการในหน่วยวิศวกรรมของกองทัพ
ตลอดช่วงชีวิตต่อจากนี้ เซ็พเพอลีนยังมีส่วนทั้งทางตรงและทางอ้อมในหลายสมรภูมิสำคัญ เช่น การเดินทางไปสังเกตการณ์ในสงครามกลางเมืองอเมริกา เป็นเสนาธิการในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย เป็นทหารลาดตระเวนในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย กระทั่งเป็นทูตแห่งแคว้นเวือร์ทเทิมแบร์ค ประจำกรุงเบอร์ลิน
ระหว่างที่เซ็พเพอลีนเดินทางไปสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ.1863 เขามีโอกาสเยี่ยมชมค่ายบอลลูนทาดเดียส โลว์ (Thaddeus Lowe) และพบกับจอห์น สไตน์เนอร์ อดีตนักบอลลูนสังกัดกองทัพเยอรมัน ที่พาเขาขึ้นบอลลูนเป็นครั้งแรก จนเกิดเป็นแรงบันดาลใจให้เซ็พเพอลีนลงมือวางแนวคิดและร่างแบบเรือเหาะขึ้นจากหลักกลศาสตร์ต่างๆ หลังลาออกจากกองทัพโดยอาศัยหลักการเดียวกับซองจดหมายที่มีกรอบแข็งมาอัดลมให้พอง แล้วกั้นลมแยกสัดส่วนสำหรับควบคุมอากาศภายใน
ต่อมา เซ็พเพอลีนได้ขายไอเดียเรือเหาะแด่กษัตริย์ผู้ครองแคว้น และนำมาสู่การว่าจ้างวิศวกรให้มาทดสอบวัสดุ ประเมินเครื่องยนต์ต่างๆ ก่อนปรับการออกแบบต่างๆ เพิ่มเติมอีกหลายปี จนที่สุด เมื่อสิทธิบัตรเรือเหาะถูกรับรองโดยสมาคมวิศวกรเยอรมัน (VDI) เรือเหาะแบบมีโครงเที่ยวบินแรกของโลก “เซ็พเพอลีน LZ1” ก็ออกปฏิบัติการเหนือทะเลสาบคอนสแตนซ์ทางตอนใต้ของประเทศ โดยเป็นการเหาะอยู่เหนืออากาศเป็นเวลา 20 นาที จนชื่อของเขาถูกจารึกในหอเกียรติยศการบินและอวกาศนานาชาติ
ทว่า การขึ้นบินและผลิตเรือเหาะแต่ละรุ่น ต้องประสบกับอุปสรรคมากมาย ทั้งความล้มเหลวเรื่องการระบายความร้อนความจุแก๊ส การนำ ไฟของพาหนะ หรือการถูกทำลายด้วยพายุกว่าที่เรือเหาะจะประสบผลสำ เร็จและได้รับความวางใจในวงกว้าง ก็ล่วงมาถึง ค.ศ.1910 เมื่อบริษัทลุฟต์ชิฟเบา-เซ็พเพอลีนได้ใช้เรือเหาะของเซ็พเพอลีนมาต่อยอดเพื่อขนส่งผู้โดยสารและลำ เลียงสินค้ากว่า 1,600 เที่ยวบิน
ผลการคิดค้นของเซ็พเพอลีนยังปฏิวัติหน้าประวัติศาสตร์การรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อจักรวรรดิเยอรมนีเลือกใช้เรือเหาะเป็นเครื่องบินสอดแนมและทิ้งระเบิดพิสัยไกลในการโจมตีทั่วน่านฟ้ายุโรป
แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เซ็พเพอลีน จากโลกนี้ไปในเดือนมีนาคมค.ศ.1917 ก่อนมหาสงครามโลกครั้งที่ 1 จะสิ้นสุดลง แต่ผลผลิตทางความคิดของเขายังลอยล่องอย่างโดดเด่นต่อมาอีกหลายทศวรรษ เรือเหาะของเซ็พเพอลีน เคยแล่นข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก เพื่อจัดแสดงที่อเมริกาและบราซิลในยุครุ่งเรือง โลกเคยมีบริการเรือเหาะแบบเที่ยวบินรายวัน จนแม้แต่ตึกเอ็มไพร์สเตตก็เคยออกแบบให้มียอดตึกเป็นเสาผูกยึดเรือเหาะแทนท่าจอดอากาศยาน
ยุคทองของเรือเหาะค่อยๆ เสื่อมความนิยมลงในเชิงพาณิชย์ ภายหลังวินาศภัยเรือเหาะฮินเดินบวร์ค ที่คร่าชีวิตผู้โดยสารจำนวนมาก กอปรกับภาวะเศรษฐกิจซบเซา และการแทนที่ด้วยเครื่องบินใบพัด อันเป็นภาพสะท้อนการรบสมัยใหม่ในสงครามโลกครั้งที่ 2
—
ดูเนื้อหาทั้งหมดโดยการสมัครสมาชิก หรือซื้อที่ Shopee
