จากวันที่ถูกตราหน้าว่า ‘ไม่สวย’ สู่การกลับมาของ
‘ปีศาจ’ แห่งรันเวย์
ในแวดวงฮอลลีวูดที่มีดาวดวงใหม่แจ้งเกิดและเลือนหายไปอย่างไม่รู้จบ ชื่อของ เมอริล สตรีป ยังคงถูกพูดถึงในฐานะนักแสดงหญิงระดับแถวหน้าที่ได้รับการยอมรับอย่างต่อเนื่องตลอดหลายทศวรรษ และสิ่งที่ทำให้ทั้งวงการบันเทิง และโลกแฟชั่นต้องกลับมาจับตาอีกครั้งในปีนี้คือ การหวนคืนสู่ นึ่งในบทบาทที่ได้รับการกล่าวขานมากที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ นั่นคือ กลับมารับบท Miranda Priestly ในภาคต่อ ของ The Devil Wears Prada
ก่อนที่ชื่อของ Meryl Streep จะถูกพูดถึงในฐานะตัวแม่แห่งวงการฮอลลีวูด เธอเติบโตมาในครอบครัวธรรมดาในรัฐ นิวเจอร์ซีย์ พ่อเป็นวิศวกร แม่เป็นศิลปิน เมอริลเล่าว่าตอนเด็ก เป็นคนขี้อาย และมักรู้สึกว่าตัวเองแปลกแยกกับคนรอบตัว จนกระทั่งอายุ 12 ปี วันที่เธอเริ่มเรียนร้องเพลงและก้าวขึ้นเวทีงาน แสดงละครของโรงเรียน ก็ได้รู้ว่า การแสดงคือพื้นที่ที่ทำให้เธอรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง และหลุดออกจากความประหม่าที่เคยมี
“การแสดงไม่ใช่แค่การเสแสร้ง แต่มันคือการค้นหาความจริงในตัวละครที่แตกต่างจากเรา” เธอเคยพูดที่ Yale School of Drama เมอริลไม่ได้ใช้เพียงพรสวรรค์ แต่เธอใช้การสังเกต จิตวิทยา และการฝึกฝนสำเนียงภาษาอย่างจริงจัง จนกลายเป็นลายเซ็นของตัวเองที่ไม่มีใครเลียนแบบได้
หนึ่งในเหตุการณ์ที่เธอมักจะหยิบยกขึ้นมาเล่าด้วยรอยยิ้มในวันนี้ แต่หากย้อนกลับไปในปี ค.ศ. 1976 มันคือบททดสอบ ที่เกือบจะทำให้ถอดใจในการเป็นนักแสดงวัย 27 ปีของเธอ เมอริลเข้าไปออดิชันบทนางเอกในภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์อย่าง King Kong ของโปรดิวเซอร์ผู้ทรงอิทธิพล ดีโน่ เดอ ลอเรนทิส
เมื่อเขาได้เห็นหน้าของเมอริล ดีโน่หันไปพูดกับลูกชาย เป็นภาษาอิตาลีว่า “Che è brutta, perché mi hai portato questa?” หรือที่แปลได้ว่า “ทำไมถึงพาผู้หญิงหน้าตาอัปลักษณ์นี่มาหาผม” โดยที่เขาไม่คิดเลยว่าเธอจะเข้าใจที่พูดทั้งหมด เมอริลไม่ได้ปล่อยให้คำสบประมาทนั้นทำลายความมั่นใจ เธอมองหน้าเขา ก่อนจะตอบกลับด้วยภาษาอิตาลีที่สุภาพว่า “ฉันเสียใจด้วยนะคะที่สวยไม่พอจะร่วมงานใน King Kong ของคุณ” แม้จะเคยเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวด แต่ในวันนี้เธอสามารถ หัวเราะกับเหตุการณ์นั้นได้แล้ว และเรื่องราวนี้ก็กลายเป็นเครื่องย้ำเตือนว่า แม้แต่นักแสดงระดับตำนาน ก็เคยผ่านการถูกปฏิเสธและดูแคลนมาก่อนเช่นกัน
—
ดูเนื้อหาทั้งหมดโดยการสมัครสมาชิก หรือซื้อที่ Shopee
