จังหวะของแสงและสี

สำหรับคนถ่ายภาพ แสงไม่ได้ทำหน้าที่แค่เปิดให้เห็นสิ่งตรงหน้า แต่มันเป็นตัวกำหนดว่าช่วงเวลานั้นจะรู้สึกอย่างไร

เช้าวันนั้นที่หาดหวุงเต่า แสงแรกสาดเข้ามาเป็นสีทองจัด ร่างของชาวประมงที่กำลังลากเรือและสาวอวน ถูกเปลี่ยนให้เป็นเงาดำ เส้นสายของตาข่ายที่โปร่งบางถูกแดดย้อนส่องจนเห็นรายละเอียดชัดเจน เป็นจังหวะชีวิตที่ดำเนินไปอย่างเรียบง่าย แต่หนักแน่น

พอสายหน่อย โทนของเมืองริมหาดก็เปลี่ยนไป แดดจัดปลุกให้สีสันรอบตัวสดขึ้นมาทันที เรือประมงไม้สีฟ้าตัดกับผืนทราย ห่วงยางสีสด ร่มผ้าใบ เก้าอี้พลาสติกสีแดง-เขียว ที่เรียงรายอยู่ริมหาด ไปจนถึงโคมหลากสีในร้านค้าเล็กๆ ทุกอย่างปะทะสายตาด้วยความมีชีวิตชีวา

ก่อนที่แสงเย็นจะค่อยๆ ปรับอุณหภูมิของภาพให้เป็นสีส้มอมชมพู อาบตึกเก่าริมโขดหินและผืนน้ำให้กลับมานิ่งสงบอีกครั้ง

ผมไม่ได้ตั้งใจถ่ายเพื่อบอกว่าที่นี่สวยแค่ไหน

แต่อยากเก็บแสงและสีในนาทีที่ผมยืนมองอยู่ตรงนั้นเอาไว้

เพราะบางครั้ง ภาพถ่ายก็แค่บันทึกความรู้สึก… ผ่านสายตาที่เรามองออกไป

—

ดูเนื้อหาทั้งหมดโดยการสมัครสมาชิก หรือซื้อที่ Shopee