Q: Respected Professor, I suffer from depression and am verbally abused by my husband every day. However, I endure it all while waiting for the day my children grow up, so I can finally live a free life of my own. Am I making the right decision, or should I choose to give myself happiness starting today and talk to my children so they understand my decision to get a divorce?
Q: กราบเรียนท่านอาจารย์ที่เคารพ ข้าพเจ้าเป็นโรคซึมเศร้าและถูกสามีบ่นด่าทุกวัน แต่ข้าพเจ้าก็อดทนเพื่อรอวันที่ลูกเติบโตและจะไปมีชีวิตอิสระของตัวเอง ข้าพเจ้าคิดถูกไหม หรือควรเลือกมอบความสุขให้ตัวเอง ตั้งแต่วันนี้และพูดคุยให้ลูกเข้าใจถึงการตัดสินใจหย่าร้างดีคะ
A: Giving family advice is quite delicate because everyone’s life needs are different. Living with someone who isn’t spiritually or morally aligned often brings immense suffering. If possible, you should have time that truly belongs to yourself—such as going on a retreat or practicing Dhamma—to feel free and regain the encouragement needed to face your chosen path. You need to muster up the courage to have a rational conversation, expressing how much pain you are in. If they refuse to change, you must insist on having time for yourself to keep from losing your mind. Sometimes, speaking the painful truth directly can be the wake-up call the other person needs.
A: การชี้แนะเรื่องครอบครัวเป็นเรื่องที่ค่อนข้างหมิ่นเหม่ เพราะความจำเป็นในชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน การอยู่กับผู้ที่ศีลไม่เสมอกันมักนำความทุกข์มาให้ใหญ่หลวง หากเป็นไปได้ ควรมีเวลาเป็นของตัวเองอย่างแท้จริงบ้าง เช่น ไปพักผ่อน ไปปฏิบัติธรรม เพื่อให้รู้สึกมีอิสระ และมีกำลังใจ ไปเผชิญกับเส้นทางเดินที่เลือกต่อไป ต้องรวบรวมความกล้า คุยกันอย่างมีเหตุผลว่า เราทุกข์อย่างไร และหากเขาไม่ปรับเปลี่ยน เราเองก็ต้องขอมีเวลาเป็นของตัวเอง เพื่อไม่ให้บ้าไปซะก่อน การพูดความจริงที่เจ็บปวดตรงๆ บางทีปลุกอีกคน ให้ตื่นได้
—
ดูเนื้อหาทั้งหมดโดยการสมัครสมาชิก หรือซื้อที่ Shopee
